Je eigen cheerleader zijn

Met zo veel enthousiasme werd ik tijdens mijn eerste bezoek begeleid. Vol energie vertelde de instructeur over de verschillende apparaten, besprak met mij mijn doelen waren en hoe dat het beste te bereiken. Ik wist niet wat me overkwam. Met zijn enthousiaste labrador vibe kreeg ik drie kwartier lang een bak met positieve affirmaties over me heen uitgestort. En eerlijk gezegd, ik vond het fantastisch! Ook al trok ik maar 15 kilo omhoog aan een brede balk op een apparaat, ik deed het fantastisch. Ik was al veel sterker dan ik dacht. 

En ook een losse core oefening ging beter dan ik het zelf hard verwacht. Glimlachend hield hij zijn handen op. Kom maar op met die voeten! Zie je wel, je kan nog hoger! Ja top!

Ik voelde mijn hele lichaam glimlachen. Wat was dit leuk! Want normaal ben ik behoorlijk kritisch op mezelf. Dingen gaan niet snel genoeg, zijn nooit perfect, of ik heb natuurlijk weer iets stoms gedaan. Of: ik ben er nog lang niet. En in het specifieke geval van de sportschool: OMG die bovenarmen zijn zelfs veel groter dan mijn bovenbenen.

De stem van de innerlijke criticus is normaal gesproken wel aanwezig en op de voorgrond. Ik ken hem al een tijdje en ik weet met mijn hoofd: het is een beschermingsmechanisme. Ik heb mezelf voor een groot deel moeten aanmoedigingen, iets wat vaak voorkomt als je opgroeit met emotioneel onvolwassen, afwezige of narcistische ouders. Ouders die emotioneel te druk zijn met zichzelf of het onvermogen hebben om te weten welke aanmoediging je nodig hebt. Mijn voorbeeld was: verharden, want zacht en gevoelig is gevaarlijk.

En dat is heel nuttig. Het voorkomt om bij de pakken neer te gaan zitten en jezelf reddeloos verloren te voelen met je gevoelens. Het voorkomt ook lang blijven hangen in uitstelgedrag, of bij weinig motivatie. Het is die schop onder de kont van “kom op”.

Zo ineens overladen worden door vriendelijke en vrolijke aanmoedigingen in de sportschool was even wennen, maar tegelijkertijd een goede herinnering:. Dat het allemaal wat zachter en vriendelijker mag. En dat dat niet betekent “zachte heelmeester maken stinkende wonden”.