Feestdagen zonder familiedrama

Het familiedrama dat zich elk jaar voor doet, ook al neem je jezelf voor om het deze keer anders te doen. Maar toch, je wil iedereen tevreden stellen of vooral niemand teleurstellen. Maar voor je het weet gebeurt het toch: die wordt boos, die ander is teleurgesteld en weer een andere sluit zich misschien af.

Wellicht ben je al lang gewend om de harmonie te bewaren. Bijvoorbeeld als je ouders (al vroeg) zijn gescheiden en je met steeds meer gezinnen rekeningen moet houden. Ik hoor wel eens van mensen die van brunch naar lunch naar diner hoppen en na drie dagen helemaal kapot zijn. Ben jij ook zo iemand, vraag je dan eens af of er nog wel ruimte is voor wat jij leuk vindt om te doen tijdens de feestdagen?

Heel erg je best om tegen beter weten een fijne dag te beleven. De lieve vrede te bewaren, inschikken of inslikken, want iedereen heeft toch wel wat. Elk huisje heeft zijn kruisje, toch? Maar het kost je bergen met energie.

Hoe zou het er uitzien als je het dit jaar echt anders kunt organiseren?

Emotioneel onvolwassen ouders vinden het moeilijk om om te gaan met emoties. Ze wenden zich ervan af of ze worden juist overemotioneel. Rond de feestdagen worden bij samenkomst de oude gezinsstructuren, en al jouw aanpassingen die je hebt aangeleerd, weer volop geactiveerd. Je zet je schrap, of je schikt je. En het kost veel energie om daarop af te stemmen.

Waarschijnlijk ben je wel gewend om alles te regelen, jezelf in te houden en alles te overdenken. Dat ken je goed en heeft je altijd gered. Bijvoorbeeld die interne criticus, die zegt dat het nooit goed genoeg is, probeert je eigenlijk gewoon veilig te houden. Probeert de oplossing te vinden in het dilemma van eigenlijk liever vertrekken. Dan gaat het overdenken en analyseren aan en dan is het gevoel weeg.

In plaats van die bestraffende taal kun je ook je eigen supporter zijn: aanmoedigend, positief en vriendelijk. Dat kun je aan de hand van gronden, grenzen en grip doen.

• Gronden: voel je je verdrietig omdat het wéér zo gaat? Neem even een pauze (bijvoorbeeld op de WC) en neem afstand van het gezelschap om het echt even toe te staan. Richt je aandacht op jezelf, zodat je voelt wat er van binnen gebeurt. Schuif je voeten op de vloer of neem even afstand van het gezelschap (bijvoorbeeld op de WC). Of ga met je billen in je handpalmen zitten. Erken dat je het voelt en adem uit met een zucht.
• Grenzen: wordt er een grens overschreden? Je mag het zeggen! Misschien slik je je teleurstelling of ergernis deze keer niet in. Gebruik een ik-boodschap en laat je niet verleiden in een discussie. Want wie is de ander om te ontkennen wat jij van binnen voelt? Breng de boodschap en laat het daarbij. Je kan eventueel een punt maken door te zeggen: je hoeft er niets mee, ik wilde het je gewoon even laten weten.
• Grip: je mag ook vertrekken. Dat is niet toevoegen aan het drama, maar er simpelweg afscheid van te nemen. Je hoeft er niet meer in mee en je hoeft je er niet schuldig om te voelen. Zorg er dan wel voor dat het feest dit keer niet bij jou thuis plaatsvindt. Maar bij de ander of op een neutrale plek. Zo heb jij grip over of je vertrekt of niet. Leg dit vooraf wel voor aan eventuele partner en/of kinderen.

Het levert natuurlijk heel veel sociaal ongemak op om er voor te kiezen om de feestdagen niet met familie en en het bijbehorende drama door te brengen. Toch kan het kiezen voor vieren met vrienden, of op vakantie echt bijdragen aan de feestvreugde. Dus wie weet, gun je jezelf dit jaar die ruimte.